فردا امتحان دارم اما حتی یک کلمه نخوندم ازش.

دستم گرفته به بخاری و سوخته و از جایی که انگشتام تا میشن تاول زده.

انقدر نگاه کردم به مونیتور و گریه کردم مثله همه وقتهایی که هی بغضمو محکم قورت میدم و صدای گریه ام رو خفه می کنم تک تک استخونهای صورت درد  می کنه و دلم می خواد با میخ بکوبم تو گیج گاهام.

حتی یه فریم از این پروژه کوفتی رو هم پرینت نکردم چه برسه به رندر!

دلم می خواد یکی گوشیم رو ازم بگیره که هی اینجوری بهش زل نزنم که بلکه یکی بهم اس ام اس بده.

دوست دارم تا هر وقت که آروم بشم بشینم همین جا و چراغا رو خاموش کنم تو تاریکی آهنگ گوش بدم و گریه کنم....

یعنی چند وقت باید گریه کنم تا سبک شم؟!

بوی اسپری سوختگی میزنه زیر دلم.

سخت ترین قسمت ماجرا اینکه که یه عالمه حرف یه عالمه فریاد یه عالمه بغض تو دلم گیر کرده که به هیشکی نمی تونم بگم.

حتی ......

کاش امتحانام تموم شده بود!

با این اوضاع ـم اصلا درس خوندنم نمیاد.